Al vanaf het begin van zijn kunstenaarsloopbaan schildert Roelof de Roo (1944) voornamelijk stadsgezichten. Bij deze stemmingsbeelden van een grote stad (Kopenhagen, Berlijn en Amsterdam) met verlaten straten, pleinen of stations gaat het om het isoleren van de vluchtige momenten, waaruit het bestaan is opgebouwd. Ogenblikken, waarin het moment van de dag, het jaargetijde, het licht en het weertype een grote rol spelen.